Mustafa ÇAKIR Gönderdi. Tüm Haberler »

ZEYNEP COŞKUN TEYZE...

Değerli dostlarım, Türk insanı vefalıdır, öyle olmalıdır. Eşini, dostunu, komşusunu, akrabasını ve tüm büyüklerini zaman zaman arar, hatırını sorar. Onların gönlünü alır. Eğer bunları yapmazsa tıpkı benim yaptığım gibi büyük bir hata yapar, yaşayan bir insana Allah'tan rahmet diler. Bu nedenle, Zeynep Teyzemden ve yakınlarından binlerce özür diliyorum. Allah Ona daha uzun ömürler nasip etsin. Böylelikle hiç arayıp sormadığım belki de beni hatırlamakta zorluk çekecek olan bir büyüğümü tekrar hatırlamış oldum.

Yazık bizlere ki, İnsanlarımıza sağlığında gereken önem ve ilgiyi göstermiyoruz veya gösteremiyoruz. Tabii ben kendi adıma bunları söylüyor ve yazıyorum. Herkes benim gibi vefasız olmak zorunda değil.

Gerçekten, Zeynep Teyzeyi ve ailesini tanıdığımda-daha doğrusu onlara gidip-geldiğimiz sıralarda küçük çocuktum. Ekmeğini aşını yedim. Bunları biliyorum. Sonra ne oldu diyeceksiniz ! Ne olacak köyden koptuk ve bir daha ben eski komşularımı ve dostlarımızı aramadım, sormadım. Bu yüzden de büyük bir pot kırdım. Tekrar özür dilerim.

Zeynep Teyze, annemle beraber oduna ve mantar toplamaya gider, aynı annem gibi, o odunları ve mantarları sırtında taşırdı. O günleri çok iyi hatırlıyorum. Türk kadını cefakar olur. Ocağında yakacak odununu sırtında taşır. Yiyeceğini de öyle.

Biz

Yazı boyutu         

çocuklar da o günleri, analarımızın bizler için yaptıklarını çok kolay unuturuz. Kaybettiğimizde de ver yansın ederiz. Önemli olan insanlara, sağlığında gereken ilginin ve sevginin gösterilmesi değil mi.?

Ama yapmıyoruz veya yapamıyoruz. Ben de hem babamı hem de anamı kaybettim. Şimdiki aklım olsaydı, onları sağlıklarında sırtımda taşırdım. Hiç gönüllerini kırmazdım. Ne yazık ki ben bu fırsatları kaçırdım. Yine de, yedi kardeşiz biz, yedi kardeş içinde, kimsenin yanına sığamayan anneme ve babama elimden geldiğince hizmet etmenin hazzını duyarak, ölünceye kadar anama ve babama baktığım için mutluyum.

Neyse, bu vesile ile tüm Kayıören köyü halkına, sevgiler saygılar sunarak, bir daha hata yapmamayı ümit ederek, bu günkü yazımı da bitiriyor, bir sonraki yazmda buluşmak üzere hoş ve esen kalın diyorum. 07.11.2008 . İstanbul

MUSTAFA ÇAKIR.