Kurucaşile yazısı için gelen e-postalar ve yazının altına eklenen yorumlar Batı Karadeniz sahilinde bir süre daha ilerlemek gereğini gösterdi.

Kurucaşile"de bütün mesaimi kentin merkezinde geçirmedim. Arkadaşım İrfan Yürüt (Yüksek Denizcilik mezunu sahici kaptandır) İZTV"den kameraman Osman Gezici ile birlikte çevreye de uzandık.

Kurucaşile-Cide arasındaki ünlü Gideros Koyu"nda akşam yemeği için Gideroslu Kazım"ın konuğu olduk. Benzeri İskandinav ülkelerinde bulunan bu özel fiyortta gün batımının güzelliği ancak yaşanırsa anlaşılabiliyor.

Cide zaten benim ezelden beri tutkun olduğum bir yöredir. Rıfat Ilgaz"ı Türkiye"ye armağan eden Cide, ilçe olmanın boyutlarını aşmış durumda… Kent merkezi ayrı bir yerleşim, sahil şeridi ayrı… Bu yılın Nisan ayında yine Cide"deydim.

Tornavida ile kalkan avı izledim!

Herkes “nasıl yani?” diyor.

Gayet basit, İstanbul"da çalışıp emekli olduktan sonra Cide"ye dönüp yerleşen Ayhan Tekiner ile genç balıkçı Erdinç Der, buz gibi sulara dalgıç giysileriyle dalıp, kuma gömülmüş kalkanları tornavida marifetiyle sabitleyip, diğer elleriyle kemerlerine asılı duran çuvalın içine atıyorlardı.

Cide"nin ilerisi İnebolu… Yol, yine arkada bıraktığınız vahşi güzelliğinde devam ediyor. Karedeniz Sahil Yolu buralardan geçince aynı güzellik kalacak mı bilinmez?

İnebolu için “Kurtuluş Savaşı"nın iskelesi” denilir. İstanbul"dan kaçıp Anadolu"daki isyana katılanların ilk durağı bu mütevazı sahil kentidir.

İnebolu Kayığı ise ülkede pek fazla bilinmez. Ama yurt dışında üniversitelerde “İnebolu Kayığı” üzerine doktora tezleri yazılıyor, sempozyumlar düzenleniyor.

Dünya gemicilik tarihinde literatür oluşturmuş bir gelenek bugün İnebolu"da yok. Sadece bir tane örneği var, kent süsü olarak sergileniyor.

İnebolu"dan öteye geçtiniz mi, kendimi evinde hissettiğim yere, Abana"ya varırsınız. Şimdilerde Abana"ya giderseniz, durup bakmanız gereken o kadar çok şey var ki, uyumaya vaktiniz kalmaz:

22.

Yazı boyutu         

Abana Deniz Şenlikleri yapılıyor.

Şenlikler cuma günü başladı, cumartesi günü devam edip, pazar akşamı bitiyor.

Abana"nın başına “H” harfi koyarsınız olur size Küba"nın başkenti Havana! İspanyolca"da “Havana” okunuyor fakat yazılışı Habana!..

Ben Havana"yı da gördüm ama Abana bir başka güzel. İlk kez 1980"lerin sonunda gittiğim Abana"nın “daimi Belediye” Başkanı Şevket Yazgan, bir vefa abidesi olarak irtibatı hiç kopartmadan sürdürdü.

2005 yılında da “Abana Fahri Hemşerisi” olma onuruna eriştim. Çünkü Abana"ya 15 kez ve üzerinde gelenler arasındaydım.

2004 yılındaki Deniz Şenlikleri sırasında yapılan Yüzme Yarışları 1."si olduğumu da buraya eklemeliyim. Çünkü 50 yaşını aşan yazar, 25 ve daha genç yüzücülerle birlikte yarışmıştı.

Abana"nın yaz aylarındaki yaşamı imrenilecek bir çerçeve oluşturur. Kentin merkezindeki çay bahçelerinde aileler, gece yarısı 03.00-04.00"lere kadar kadınlı erkekli birlikte oturup sohbet ederler. Gençler ise mendireğin ilersindeki müzikli eğlence yerlerinde günün ilk ışıklarına kadar dans ederler.

Şenlik sırasında Başkan Şevket Yazgan, çalışmalarını büyük kentlerde sürdüren isim sahibi ressamlar, heykeltıraşlar, ebru sanatçılarını Abana"ya davet ediyor, onlara sergiler düzenliyor.

Geceleriyse şenlik alanında konserler, yarışmalar, ödül törenleri yapılıyor.

Uzun sözün kısası “burnumda tütüyor” diyorum:

-Şimdi Abana"da olmak vardı!